راهبرد اصلی ارزشیابی توانمند ساز که متمرکز بر بهبود می باشد ؛ اعتقاد عمیق به مردم است . اعتقاد به اینكه مسائل می تواند به بهترین شكل ممكن بوسیله مردمی كه با آن مسائل بطور روزانه زندگی می‌كننند و به عبارتی گروههای ذینفع، حل شود . با استفاده از این راهبرد و الگوی ارزشیابی توانمند ساز، افراد و گروههای مردم باید توانمند شوند تا بتوانند سازنده تغییرات بوده و مسائل خودشان را حل كنند. مردم همه جا هستند ؛ در: مدارس ، دانشگاه ها، سازمان ها، شركت ها، بیمارستان ها، شهرداری ها، کارخانه ها و به طورکلی شهرها و روستاها و همه اجتماعات انسانی. مردم در هر كجا كه هستند كم و بیش در قالب برنامه های موجود فعالیت می كنند.
ارزشیابی توانمندساز، كاربرد مفاهیم ، فنون و یافته های ارزشیابی برای بار آوردن پیشرفت و خود تعیین کنندگی است. در این ارزشیابی هر دو روشهای كمی و كیفی به كار گرفته می شود. ارزشیابی توانمندساز، ضرورتا فعالیتی دسته جمعی است و نه یك پیگیری فردی. یك ارزشیاب نباید و نمی تواند كسی را توانا كند ، مردم خودشان را اغلب به كمك دستیاری و مربیگری، قدرت می بخشند . ارزشیابی توانمندساز می تواند محیطی خلق نماید كه منجر به توانمندی و خود تعیین كنندگی شود. این فرایند، اساسا مردمی و با انگیزه ای مشاركت جویانه به بررسی مسائل مشترك و مورد علاقه كل اجتماع مربوطه با یك تبادل نظر آزاد می پردازد.در فرایند طراحی واجرای ارزشیابی توانمند ساز، ارزشیابی به بخشی از برنامه ریزی و مدیریت عادی سازمان یا برنامه تبدیل می شود.